شب عشق تا شب جدایی

اشک بود و خون بود و جنون.

خون دیدگان من بهر دو چشم عشق زا......

شب بود...

شب گریستن آسمان....

شب دل باختن انسان به انسان...

شب عشق بود شب عشق....

من همره بارش باران دل باختم و دل بستم

 تا که بدانم زندگی شاید زیباست....!

من برای اولین بار ارتعاش احساس عشق را در خود یافتم

یافتم و ناباورانه باورم شد که عشق اینجاست....

من در قلب خود نوای شیون عشق را گوش کردم و

باتپش های قلبم احساس آفریدم... احساس عشق....

آن شب گذشت... شبها گذشت...

روزهای  ابتهاج در آینه انزوا مفقود شد....

تبسم پاییز غم را بر قلبم مبارک گفت و

 غروب مرا با خود  هم تبار کرد....

باد مرا در کوچه سار پاییزی به قربانگاه عدم برد و

من آنجا بر عشق زانو زدم....

آخ من حیران....

من سرگشته و ویلان....

جنون در بستر خون بود.....

حسرت در شب وحشت بود....

                             شب جدایی بود....

 

شب جدایی وصال در خنجر فراق غرق در خون گشته بود...

شب هجرت و کینه...

شب وای و سکوت و صدا...

                         شب زجر بود...

                                      شب مرگ بود...

و من بهت زده به دور از هلهله ی ضیافتهای یک عاشق

 در گوشه ای خاموش   

به انتظار رد پای عروس زیبا  معشوقه ای به نام (......)

 

آسمان باز می گریست ـ اینبار دیوانه تر میگریست...

نا گهان صدای گامهای عروس در گوشهایم طنین افکند و

 قلبم گورستان  هزار تپش بی دریغ شد...

ومن برای همیشه

    جدایی را نا باورانه باور کردم.....

نظر بدین وگرنه گریه میکنما

خوب الان دیگه نظر بدین گناه دارم

متنهای کوتاه3

تعجبـــ نکنـــ اگـــر شعــر تـــازه ای بـــرای تـــو نمی نویسمــــ ..!

هیــچ مدادیــــ ، وقتــی خیـــ ــس میـــ ـــشود نمی نــویـــسد

بیتو هوایــ دلمـ طوفانیســتـــ..
و خانه هایـ شهر عشقـــ همه ویرانـــ
بیـــ تو شبـــ ها مهتابـــ پشتــ ابر پنهانـــ استــــ..
ستارهــ از منــ دلگیر استـــ…!
و تو..
هنوز نمیدانیـــ که در نبودنتـــ..
جهانـــ کوچکــ رویاهایمــ را..
سیلی از کابوســ های شومــ..بردبیتو..هوایـــ دلمـــ طوفانیستــــ…

 

چه خوشـــ خیالـــ بودَمـــ …
که هَمیشه ، فِکـــ ـر میکَردَمـــ ، دَر قلبـــِ تو ، مَحکومَمــــ به حَبســِ ابَد …!!
به یکبارهـــ جا خوردَمـــ وَقتیـــ زندانبانــــ بَر سَرَم فَریــــــ ـاد زَد …
هِیـــ تو … آزادیــــ !!
و صِدایــــِ گامهایــــِ ، غَریبهــــ ایــ که به سلّولمــــ میــ آمَد ….

 

 

امروز خاطراتت را سوزاندم…
بوی خوش هیزمش اما بیقرارم کرد!
اتفاق تازه*ای نیست،
…
دوباره عاشقت شدم…

 

بــــــی تــــــــو
عمر آرامش کـــــم میشود

مثل خواب پروانـــه ها !پـ ـلک هایـ ـت را ببند

و هـ ـاشور بزن
اَطراف هـ ـر چه این طرف هاسـ ـت
میـ ـدانی…
تو
آخـــــــرین طرح از سیاه قلم چشـــــمهایمی……

 

این عشق برای من هیچ نداشت
اما….
گلهای بالشم را ” باغبان ” خوبی بود
اشک های هر شب من…!!!

 

 

حوصله ات که سر می رود ؛
با دلـــــــــــــم بازی نکن ،
من در بی حوصلگی هایم با تو زندگی کرده ام

 

باران

باز باران بارید... خیس شد خاطره ها...
مرحبا بر دل ابری هوا...
هر کجا هستی باش...
آسمانت آبی و دلت از غصه دنیا خالی

متنهای کوتاه 2

من اگه خدا بودم...


اینقدر هوای دو نفره رو به رخ تک نفره ها نمیکشیدم...





نـتــرس از هجـــــ ـــ ـوم حـضــــــ ــــ ــورم ..

چــــیزی جــــ ـــ ـز تـــنــهایی با من نیـــستـــــ ـــ ـ ..






هر روز تكراريست

صبح هم ماجرای ساده ایست

گنجشکها بی خودی شلوغش می کنند





عمر من قد نميدهد

به سفرت بگو كوتاه بيايد





رد پاهایم را پاک می کنم

به کسی نگویید

من روزی در این دنیا بودم.

خدایا

می شود استعـــــفا دهم؟!

کم آورده ام ...!

آن شب ...

که مـــاه عاشـــقــانه هـــایمـان را ...

تماشا می کرد ...

آن شب که شب پره ها ..

عاشــقـــانه تر ..

نــــور را می جســـتند ...!

و اتاقم ..

سرشار از عطر بوسه و ترانه بود... !

دانستم..


تـــــو پـــژواک تمــــام عـــاشــقـانه های تاریخی...!





من کویر خسته ام تویی نم نم بارون

دلم برات تنگ شده کجائی ای مهربون . .





این روزها

آب وهوای دلم آنقدر بارانی ست

که رخت های دلتنگیم را

فرصتی برای

خشک شدن نیست





همیشــــ ـــ ـه از آمدن ِ نــ بر سر کلماتــــــ ـــ ـ مـی ترسیــدَم !

نـ داشتن ِ تو ...نـ بودن ِ تو ...

نـ ماندن ِ تو ...

.

.

.

کــاش اینبــار حداقل دل ِ واژه برایــــ ـــ ـم می سوختـــــ ـــ ـ

و خبــری مـی داد از

نـ رفتن ِ تـــو ..





کاش میدانستی

لحظه هایم

بی تو تنهاست....




امید وصــل تـــو نگذاشت تا دهـــم جان را

وگـــر نه روز فراق تـــو مردن آســـان بود





خاطراتــــــ ـــ ـ کودکیـم را ورق می زنــــ ـــ ـم

و یک به یک ، عکسها را با نگاهــــ ــ ـم می نوشم

عکسهـای دوران کودکیــــــ ــــ ـم طعـــــم خوبـی دارنــد ....





" بند بند وجودمــــ ـــ ـ ..

بـه بند بند وجود تــو بستــه استـــــ ــــ ـ

با این همه بنــد

چه قـــــ ـــ ـدر از هم دوریـــــــ ــــ ـم" ..




هوایت که به سرم می زند

دیگر در هیچ هوایی،


نمی توانم نفس بکشم!

عجب نفس گیر است

هوایِ بی توئی!




میدانی تنهایی کجایش درد دارد !!؟



انکارش ...

من تو را نمی سرایم !..

تو ...

خودت در واژه ها می نشینی ..!

خودت قلم را وسوسه می کنی !!

و شعر را بیدار می کنی !!

انگـــار

آخرین سهــــــ ــــ ــم ما از هم

همین سکوتـــــــــ ـــــــ ــــ اجباری سـتــــــ ـــ ـ ..

در بدرقــــــه چشمان تو نميتوان غربت را فراموش كرد و

كوچــــــه سرارسر ميشود از وداعي عاشقانــــه...





دلِ سبــــــزم را گــــــ ــــ ـره زد ..

و رفتـــــــ ــــ ــ تا بـــــــه آرزوهـــایش برســــد ..




گـل یا پــوچ؟

دستتــــــ را باز نکن، حســم را تباه مکــن

بگذار فقط تصــــــور کنم ..

که در دستانتــــ

برایـــم کمی عشق پنهـــان است ..






سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی

چه خیالها گذر کرد و گذر نکرد خوابی



" تـــو "

دو حرفـــــــــ ــــــ ــــ بیشتر نیســـت ،

کلمه ی کـــوتاهی

کـــــ ـــ ـه برای گفتنش ..

جانم به لبــــــ ـــ ـ رسید و

ناتمـــــ ــــ ــام ماند ..*





حمـاقـت کـه شاخ و دم نــدارد!

حمـاقـت یـعنـﮯ مـن کـه

اینقــدر میــروم تـا تـو دلتنـگ ِ مـن شـوﮮ!

خـبری از دل تنـگـﮯ ِ تـو نمـی شود!

برمیگردم چـون

دلـتنـگـت مــی شــوم!!!




فرقـے نمـے کند !!

بگویم و بدانـے ...!

یا ...

نگویم و بدانـے..!

فاصله دورت نمی کند ...!!!

در خوب ترین جاﮮ جهان جا دارﮮ ...!

جایـے که دست هیچ کسـے به تو نمـے رسد.:

دلــــــــــــــم.....!!!





در جستجوی تو چشمانم از نفس افتاد ،

در کجای جغرافیای دلت ایستاده ام که خانه ام ابری است ،

همیشه دلتنگ توام ...





امشب بازهم پستچی پیر محله ی ما نیومد

یا باید خانه مان را عوض کنم

یا پستچی را

تو که هر روز برایم نامه می نویسی .... مگه نه ؟!!

متنهای کوتاه

از روزي كه نامتـــ

ملكه ي ذهنمـــ شد،

احساســ مي كنمــ جمجمه امـــ

با شكوه ترينـــ امپراتوري دنياستـــ...

 

 

 

اومدي شبيه بارون دله من خسته خاكه

واسه اون نم نمه چشمات ، نميدوني چه هلاكه

نمي دوني ، نميدوني واسه من چقدر عزيزي

شايدم مي دوني اما منو باز به هم ميريزي

نمي دونم چي رازيه كه تو چشمات خونه كرده

هر چي هست اونقدر قشنگه كه منو ديوونه كرده

 

 

 

 

 

 

قطار مي رود....تو مي روي..... تمام ايستگاه مي رود............
و من چقدر ساده ام كه سالهاي سال ،در انتظار تو
كنار اين قطار رفته ايستاده ام
و همچنان به نرده هاي ايستگاه رفته تكيه داده ام!!

 

 

 

 

 

 

 

مثل كشيدن كبريت در باد
ديدنت دشوار است


من كه به معجزه ي عشق ايمان دارم
مي كشم
آخرين دانه ي كبريتم را در باد

هر چه بــــــادا بــــــــــاد!

 

 

 

 

 

دفتري بود كه گاهي من و تو
مي نوشتيم در آن
از غم و شادي و روياهامان
از گلايه هايي كه ز دنيا داشتيم
من نوشتم از تو:
كه اگر با تو قرارم باشد
تا ابد خواب به چشم من بي خواب نخواهد آمد
كه اگر دل به دلم بسپاري
و اگر همسفر من گردي
من تو را خواهم برد تا فراسوي خيال
تا بدانجا كه تو باشي و من و عشق و خدا!!!
تو نوشتي از من:
من كه تنها بودم با تو شاعر گشتم
با تو گريه كردم
با تو خنديدم و رفتم تا عشق
نازنيم اي يار
من نوشتم هر بار
با تو خوشبخترين انسانم…
ولي افسوس
مدتي هست كه ديگر نه قلم دست تو مانده است و نه من!!!

 

 

 

 

 

خواستن ،هميشه توانستن نيست
گاهي فقط،
داغ بزرگي است
كه تا ابد بر دلت مي ماند

 

 

 

 

رفت و آمد ،

 

رفت و آمد ،

 

اينقدر رفت و آمد

كه از ياد برد ، چيزي به نام ماندن هم وجود دارد!

 

 

 

 

يادته زير گنبد كبود تو بودي و كلي آدماي حسود؟
تقصير همون حسوداست كه حالا
هستي ما شده يكي بود يكي نبود...

 

 

 

 

 

 

كاش هميشه در كودكي مي مانديم
تا به جاي دلهايمان
سر زانوهايمان زخمي ميشد!...

 

 

 

 

 

چه تقدير بديست !

 

من اينجا بي تو مي سازم

و تو، آنجا با او مي سازي...!!!

 

 

 

 

وقتي كه نيستي

باديدن هر صحنه عاشقانه اي

احساس يك پرانتز را دارم

كه همه ي اتفاقات خوب خارج از آن مي افتد

 

 

 

 

مرا به ذهنت نه…. به دلت بسپار….

من ازگم شدن درجاهاي شلوغ

...ميترسم ...

 

 

 

 

 

برگـَـــرد..

يادتـــــ ــ ـ را جا گذاشتــــ ـــ ـي..

نمي خواهم عُــمري به اين اميد باشَـــ ـــ ـم

كه براي بُردنَش بر مي گردي ..

 

 

 

 

کوه

 به كوه گفتم عشق چیست؟ لرزید. به ابر گفتم عشق چیست؟بارید. به باد گفتم عشق چیست؟ وزید. به پروانه گفتم عشق چیست؟ نالید. به گل گفتم عشق چیست؟ پرپر شد. و به انسان گفتم عشق چیست؟ اشك از دیدگانش جاری شد و گفت دیوانگیست.... 

آسمان

آسمـان هـم کـه بـاشی

بـغلت خـواهــم کـرد …

فـکر گـستـردگـی واژه نبـاش

هـمه در گـوشه ی تـنـهایـی مـن جـا دارنـد …

پـُر از عـاشـقـانـه ای تـو

دیـگر از خـدا چـه بـخواهــم ؟؟؟…

روی دیوار

روی سایه ایـــــ که به جا مانده از تو

چشــــم می کشم و دهانی که بخندد

به این همه تنهایی و انتـــظار …

این خانه بعد از تو فقـــــط دیوار استـــــ

و تکه ذغالی که خطــــ می کشد

نیامدنتـــــــــ را …

حـالا کـه میـخـواهـی بـروی

لطفــا قـدمـهـایـتـــ را تنـدتـر بـردار

دلـم را فـرستــاده امـ دنبـالـِـ نخــود سیـــاه . . . !

.

.

.
نـمـی دانـمــ از کجــا نـخــودسیـــاه گیـر آورد!

پشتـِـ سـرتـــ افتـــاد بـه روی سنـگــ فـرشــ هـای پیـــاده رو . . .

این روزها

اگر خون هم گریه کنی

عمق همدردی دیگران با تو

یک کلمه است :

” آخـــــــی “

رفتنـــ بهــانه نمیـــ خواهــد ؛

بهـانهــ های مانـدنـــ که تمـامـــ شــود

کــافـیستــ ــ ـ
 

سَـرَم و میـچسـبونـم بـهتـ

بـآ همـه ی وجـودم بـو میکــشـمـ ـت..

ریـه هـآم پـر میـشـه از تـو!

قند لبانت؛

نمک گیرم کرد!

نمیدانم فشارم بالاست یا قندم!
 

تو می خواستی بشی ” سنگ صبورم ” …

تو شدی “سنگ” و من هنوز “صبورم

 عکســـــت را نگــــاه میکنــــم  آخ کــــه ایــــن عکـــس  پیـــر نمیشـــود

 امــــــا ،  پیـــــــرم میکنــــد

 باران که می زنـد،   هـمه چیز تازه می شود   حتّی داغِ نبودن ِتـــــــــو . . .

خواهش

لطفا نظر بدین دلتون میاد